en da’s misschien nog lichtjes uitgedrukt.
Dacht ik deze week niets te doen te hebben, wat me een zaligheid leek, want dat betekende dus veel tijd voor mezelf… zit mijn agenda nu eivol geboekt. Tegen mijn zin. Allemaal wel met leuke dingen… Maar ik wilde gewoon een keer NIETS doen. Is dat te veel gevraagd? Gewoon wat hangen thuis. Tv kijken. Wii spelen. Wat surfen, wat lanterfanten, wat poetsen en strijken en gewoon mijn goesting doen.
Oh well… de mallemolen draait voort.
De voor de hand liggende vraag is dan: waarom laat je je agenda vollopen? Neen is neen? Of ligt dit aan mijn simpel, mannelijk brein?
Als ik nu eens nee kon zeggen he, dat zou het leven simpeler maken
Nee, eigenlijk zit het zo. Ik had enkel maandagavond iets gepland, een tupperwareavond gaan geven. De rest van de week noppes te doen.
Dan afgesproken om woensdag naar de sauna en de massage te gaan met vriendinnen. Ook leuk, maar daardoor moet ik langer op het werk blijven.
En dan is de tennisles nog eens verzet naar donderdagavond en willen de vriendinnen vrijdagavond afspreken. En zo komt het dat ik enkel dinsdag nog vrij heb, hoewel ik dan ook vrij laat moet werken en dus ook weer niets aan die dag heb
voor zover ik weet, was jij diegene die vroeg om vrijdag af te spreken… je mag altijd afbellen hoor :-p
(een van die vriendinnen)
ik eet te graag frietjes om af te bellen
Stout van mij!
Neenee, frietjes gaat door, het gaat alweer een beetje beter. En tegen wie moet ik anders zagen?
Maar ik denk wel dat ik op tijd terug door ga
Gewoon dagen in uw agenda schrappen als ‘bezet’, zo raak je niet in de verleiding om toch iets te plannen op die dag.
Anders volg ik het mannelijk brein van Cloink… nee is nee. En al de rest is gezever